گلابی پایه pyrus sp

گلابی پایه pyrus sp / بذور پایه نهال های میوه(مثمر)

گلابی (sativus Pyrus (به عنوان یکی از مهمترین میوههاي دانهدار شناخته شده است. کشت پایـه رویشـی پیـرودوارف (pyrodwarf (بـدلیل عملکرد مناسب در شرایط تنش، مقاومت در مقابل سرماي زمستانه و قابلیت رشد در محیط خاكهاي قلیایی به عنوان راهکاري موثر به منظور افزایش بازدهی باغات گلابی شناخته شده است
گلابی پایه pyrus sp
  • اسم علمیpyrus sp
  • اسم انگلیسیpear tree
  • وزن هزار دانه47.7 گرم
  • حدود بذر در هر گرم20.9 دانه
  • گروه بذر 20 تا 30 متر است
  • خاک مناسبفاصله مناسب کاشت بر روی پایه‌های معمولی گلابی که درختانی با تاج گسترده دارند حدود ۸-۷ متر است و برای درختان پاکوتاه (همانند آن‌هایی که بر روی پایه به قرار دارند) ۴-۳ متر می‌باشد.
  • فاصله کاشت بذردرختان گلابی، خاکی با زهکش مناسب را نیاز دارند و خاک‌های سنگین و رسی که رطوبت را در خود نگه می‌دارد برای آنان مناسب نیست. با این وجود در مقایسه با سایر درختان میوه، درختان گلابی بیش از دیگران شرایط نامساعد زهکش خاک را تحمل می‌کنند. اما اگر انتظار عملکرد مناسب از این درختان را داریم بهتر است خاکی با زهکش مناسب در اختیار آن قرار دهیم. مثلا زمانی که قصد کاشت درخت گلابی را در باغ یا باغچه منزلتان دارید بهتر است که تا عمق حدود ۱ متر خاک باغچه را با حدود ۲۰-۱۰٪ شن (ذرات شن ۲-۱ میلیمتر باشد و ماسه بادی برای این کار مناسب نیست) مخلوط کنیم تا زهکش مناسب برای اکثر ریشه‌های فعالی این گیاه ایجاد می‌شود. همچنین اگر خاک بسیار شنی و سبک و سنگلاخ است از پایه‌های زالزالک می‌توان برای درختان گلابی استفاده کرد
  • عمق کاشتدرختان گلابی در تحمل سرمای زمستان به شکل متفاوتی عمل می‌کنند به نحوی که گونه‌های مختلف این درختان سرما را بین ۲۵- الی ۴۰- را می‌توانند تحمل کنند. جوانه‌های گلابی در حدود ۱۵۰۰-۶۰۰ ساعت دمای زیر ۷ درجه سانتیگراد نیاز دارند تا در بهار سال بعد بتوانند باز شوند و باردهی داشته باشند. به همین دلیل در مناطق گرمسیری و یا نیمه گرمسیری این گیاه قابل کشت نیست، زیرا به دلیل عدم وجود چنین سرمایی، نیاز سرمایی درختان گلابی برطرف نمی‌شود و آن‌ها قادر به تولید جوانه گل و میوه نخواهند بود. وجود تابستن‌های گرم و بدون باران در کمترل بیماری آتشک Fire blight که از بیماری‌های مهم گلابی است تاثیر مثبت دارد.
  • نورلازمسال اول پس از کاشت می‌بایست آبیاری درخت جوان با نظم و ترتیب و به شکل عمیق انجام شود تا سیستم ریشه به خوبی گسترده و مستقر شود؛ بنابراین در طی فصل رشد هر هفته دو بار می‌توان نسبت به آبیاری این درختان اقدام کرد. آبیاری درختان بالغ را می‌توان با فواصل بیشتری انجام داد. آبیاری بیش از اندازه و ماندگاری رطوبت در خاک موجب زرد شدن برگ‌ها و ریزش آنان و پوسیدگی طوقه این گیاه خواهدشد از طرفی آبیاری نامناسب و کم گیاه نیز موجب خشکی نوک و حاشیه برگ‌ها، پژمردگی عمومی گیاه، ریزش غنچه‌ها و عدم شکل گیری میوه و یا ریزش میوه‌ها در مراحل اولیه رشد می‌شود.
  • مقدار ابنور عامل بسیار مهمی در رشد و گلدهی درختان گلابی است این درختان را باید جایی کاشت که به خوبی در تمام روز از نور مستقیم آفتاب بهره‌مند باشند. کمبود نور از جمله دلایل عدم شکل گیری جوانه گل و یا ریزش غنچه‌های گل در این درختان است.

 باغ‌های گلابی کشور اغلب با استفاده از پایه‌های بذری احداث شده که دارای تنوع بوده و پابلند می‌باشند. استفاده از پایه‌های نیمه‌پاکوتاه‌کننده کوئینس به‌دلیل حساسیت به تنش‌ها موفق نبوده و لذا استفاده از پایه نیمه‌پاکوتاه‌کننده نظیر پیرودوارف مدنظر بوده است. به‌منظور بررسی تأثیر این پایه، در طی یک تحقیق سه ساله (91 تا 93) تاثیر آن روی رشد و آغاز باردهی نهال‌های چهار رقم مهم تجاری گلابی کشور شامل درگزی، اسپادونا، لوئیزبون و بیروتی موردارزیابی قرار گرفت. درختان با تراکم 333 درخت در هکتار کشت و به فرم محور مرکزی تغییریافته هرس شدند. نتایج بیانگر بیش‌ترین رشد قطری پایه، رقم، ارتفاع درخت، تعداد شاخه فرعی و رشد سالیانه در ترکیب پایه پیرودوارف با رقم اسپادونا و سپس در ارقام درگزی و لوئیزبون بود. کلیه نهال‌های تولیدی در مقایسه با استاندارد نهال بذری قطر بیش‌تر و ارتفاع کم‌تری داشتند. هم‌چنین رقم بیروتی بر روی این پایه با کم‌ترین قطر پایه و رقم در مقایسه با رقم اسپادونا کوتاه‌ترین ترکیب پیوندی بود. کلیه ارقام روی این پایه در سال دوم تولید شکوفه و درسال سوم باردهی داشتند، به‌صورتی که بیش‌ترین تراکم شکوفه و نسبت اسپور به سطح مقطع تنه در رقم درگزی و بیش‌ترین تراکم اسپور در طول شاخه در رقم بیروتی دیده شد. بر این اساس، پایه پیرودوارف با کاهش ارتفاع حدود 30% ارتفاع درخت و آغازش گل و میوه به ترتیب در سال دوم و سوم پس از کاشت، می‌تواند به‌عنوان گزینه‌ای مطلوب برای درختان نیمه‌پاکوتاه گلابی باشد.

 معمولا از کاشت بذر (و البته کاشت قلمه) برای تولید پایه‌های بذری و استفاده از آنان در برنامه‌های پیوند زنی درختان گلابی استفاده می‌شود. برای حدود ۱۲ هفته می‌بایست بذر‌ها در میان خاک اره و یا پیت موس مرطوب در دمای ۴-۲ درجه قرار بگیرند تا نیاز سرمایی آنان برطرف شود. بذر‌ها را می‌توان در مخلوطی از خاک برگ+شن و در عمق حدود ۱٫۵ سانتیمتری کاشت و در مکانی روشن با دمای حدود ۲۰ درجه قرار داد و زمانی که به ارتفاع ۱۰ سانتیمتری رسیدند نسبت به جابه جایی گیاهان جوان و کاشت در گلدان بزرگتر اقدام کرد.

نحوه ی کاشت بذر گلابی از طریق پیوند نیز امکان پذیر است. از شیوه‌های مختلفی در پیوند زنی می‌توان استفاده کرد که معمولی‌ترین آنان روش پیوند شکمی است که در اواخر تابستان اجرا می‌شود. روش دیگر پیوند زنی پیوند زبانه‌ای است که این روش بخصوص در گلابی‌های آسیایی کاربرد دارد و نتایج خوبی بدست می‌آید. در روش پیوند زنی پیوندک را از درختانی که خصوصیات مناسبی در کیفیت و کمیت میوه دهی دارند تهیه می‌کنند، اما پایه را می‌توان از بین درختان گلابی (که از طریق کاشت بذر و یا قلمه بدست آمده اند) درختان به (برای خاک‌هایی با زهکش خوب، این پایه موجب پاکوتاه شدن درخت می‌شود)، پایه زالزالک (برای خاک‌های شنی و سنگلاخی) انتخاب کرد. در بین گونه‌های مختلف درختان گلابی از گونه‌های متفاوتی با توجه به شرایط محیطی می‌توان به عنوان پایه استفادهع کرد مثلا پایه‌های بذری گلابی مناسب خاک‌هایی است که بافتی ریز دارند و از نظر زهکش شرایط چندان مناسبی ندارند. P.ussuriensis (گلابی سیبریایی) و P.communis (گلابی اروپایی) نسبت به سرما مقاومت‌تر از سایر پایه‌ها هستند بنابراین در مناطقی که احتمال سرمای شدید زسمتانی وجود دارد بیشتر استفاده می‌شوند. P.pyrifolia (گلابی شنی ژاپنی) و همچنین P.fauriei (گلابی نخودی کره ای) همانند پایه به موجب پاکوتاه شدن و کوتاهی قامت درخت پیوندی می‌شوند.

گلابی پایه pyrus sp